Prelegenci

Studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW ukończył w 2005 roku. Do 2024 roku był związany z warszawską Kliniką Całodobową Sfora, w której zdobywał doświadczenie, przyjmując pacjentów z zakresu szeroko rozumianych chorób wewnętrznych, zarówno w przebiegu przewlekłym, jak i w trybie szpitalnym – emergency. W obszarze szczególnych zainteresowań i codziennej praktyki klinicznej doktora znajduje się tematyka hematologiczna, biopsyjna i onkologiczna, w tym przede wszystkim ocena cytomorfologii krwi oraz terapie pacjentów onkologicznych. Dużą wagę przywiązuje do ustawicznego kształcenia w tych dziedzinach na kursach podyplomowych i sympozjach, korzystając także z dorobku medycyny ludzkiej, między innymi Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów. Ukończył pierwszą edycję kursu hematologii weterynaryjnej Europejskiej Szkoły ESAVS. Od ponad 17 lat wykonuje diagnostyczne oraz interwencyjne zabiegi endoskopowe na układzie pokarmowym, takie jak gastroskopie i kolonoskopie, oraz na układzie oddechowym, w tym laryngoskopie i bronchoskopie. Jako autor lub współautor brał udział w powstawaniu artykułów o tematyce hematologicznej, onkologicznej oraz endoskopowej w literaturze branżowej.

Ukończyła Wydział Medycyny Weterynaryjnej w Warszawie w 2007 roku. W 2012 roku uzyskała tytuł Specjalisty Weterynaryjnej diagnostyki Laboratoryjnej. Szczególne miejsce w jej pracy zajmuje hematologia. Codziennie zachwyca się tym mikroświatem i odkrywa jak wiele krew może powiedzieć o pacjencie. Jest lekarzem praktykiem- internistą, z zacięciem hematologicznym. Pracowała wiele lat jako internista, a potem konsultant hematologiczny w lecznicy Jacka Banego, Przychodni Bokserska, a także przychodni SpecVet w Warszawie. Przez 12 lat pełniła także funkcję kierownika laboratorium weterynaryjnego ALAB. Od 2024 roku przyjmuje pacjentów we własnej przychodni - Hemateam-vet, którą założyła wraz z doktorem Sebastianem Borowikiem, aby otoczyć pacjentów jak najlepszą, kompleksową opieką.

Dr Guillaume Domain jest dyplomowanym specjalistą European College of Animal Reproduction (ECAR) i kieruje zespołem zajmującym się rozrodem małych zwierząt na Uniwersytecie w Gandawie w Belgii. Posiada stopień doktora (PhD), a jego praca doktorska dotyczyła kriokonserwacji nasienia psów. Łączy praktykę kliniczną z działalnością dydaktyczną i badawczą w zakresie rozrodu małych zwierząt. Oprócz działalności akademickiej jest również założycielem Optimize Freezing – firmy świadczącej specjalistyczne usługi weterynaryjne w zakresie konserwacji nasienia, jego transportu oraz wspomaganego rozrodu.

Urodzony w Barcelonie w 1969 roku, ukończył studia na kierunku weterynaria oraz uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie. Jest dyplomowanym specjalistą European College of Animal Welfare and Behavioural Medicine. W latach 2010–2025 pracował jako adiunkt w Katedrze Psychiatrii i Medycyny Sądowej Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie. W 2012 roku, równolegle z działalnością akademicką, został mianowany dyrektorem Katedry Affinity Foundation ds. Zwierząt i Zdrowia działającej w ramach tego samego wydziału – funkcję tę pełni do dziś. W 2025 roku objął stanowisko wybitnego badacza (Distinguished Researcher) w tej jednostce. Jest współzałożycielem firmy Ethometrix Ltd. oraz dyrektorem Ethogroup, specjalistycznego ośrodka konsultacyjnego w zakresie medycyny behawioralnej z siedzibą w Barcelonie. Od 2023 roku pełni funkcję kierownika ds. medycyny behawioralnej i dobrostanu zwierząt w VetPartners Iberia. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na poznawaniu relacji między ludźmi a zwierzętami, opracowywaniu narzędzi służących do oceny zachowania psów i kotów oraz prowadzeniu badań porównawczych nad zaburzeniami psychicznymi u ludzi i problemami behawioralnymi u zwierząt towarzyszących.

Ukończył studia z medycyny weterynaryjnej w 2011 roku na Uniwersytecie Cardenal Herrera-CEU w Walencji, Hiszpania. Następnie w 2012 roku uzyskał tytuł magistra biologii i biotechnologii rozrodu ssaków na Uniwersytecie w Murcji, Hiszpania. W kolejnych latach pracował na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie, gdzie w końcu 2016 roku uzyskał stopień doktora na temat transportu wody i cukrów przez macicę i łożysko w różnych fazach ciąży u kotów. W latach następnych skoncentrował się głównie na codziennej pracy klinicznej, szczególnie interesując się endokrynologią rozrodczą. Od 2017 do 2020 roku był stażystą w Europejskim Kolegium Rozrodu Zwierząt na Uniwersytecie w Padwie, we Włoszech, pod nadzorem dr Stefano Romagnoli i w listopadzie 2021 roku uzyskał dyplom ECAR (certyfikat EBVS). Od stycznia 2021 roku koordynuje Jednostkę Rozrodu i Pediatrii w Klinice i Laboratorium Weterynaryjnym San Marco w Padwie, we Włoszech. W ostatnich latach współpracował z firmami Virbac i Royal Canin w ramach szkoleń, kongresów i wprowadzania produktów zarówno w Europie, jak i w krajach Ameryki Łacińskiej. Obecnie jest członkiem zarządu EVSSAR i jest autorem 19 publikacji naukowych w czasopismach indeksowanych. Jego główne zainteresowania zarówno kliniczne, jak i badawcze skupiają się na endokrynologii rozrodczej, patologiach gruczołu krokowego i kontroli rozrodu.

Tadeusz Frymus ukończył Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW w 1974 roku. Wtedy rozpoczął na nim swoją pracę jako klinicysta, naukowiec i wykładowca chorób zakaźnych zwierząt. W latach 1984-1986 jako stypendysta Fundacji im. A. Humboldta odbył staż w Hanowerze (RFN).

Od wczesnych lat 1990-tych głównym tematem jego zainteresowań klinicznych i naukowych są wirusowe choroby kotów (m. in. białaczka, FIP, FIP, wścieklizna) i psów (nosówka i inne), jak i odporność poszczepienna u tych gatunków.

Obecnie jest profesorem w Katedrze Chorób Małych Zwierząt z Kliniką SGGW. W 1995 roku utworzył tam i prowadził przez 25 lat specjalizacyjne Studia Podyplomowe dla lekarzy weterynarii „Choroby Psów i Kotów”. W 2005 roku został zaproszony w skład międzynarodowej grupy ekspertów od chorób kotów „European Advisory Board on Cat Diseases”, gdzie działa do dziś (www.abcdcatsvets.org) opracowując zalecenia dla praktyków odnośnie rozpoznawania i zwalczania najważniejszych chorób. Od ponad 20 lat jest konsultantem merytorycznym redakcji „Magazynu Weterynaryjnego”. Bazując na swoich doświadczeniach klinicznych wydał m.in. następujące podręczniki dla studentów i lekarzy weterynarii: Frymus T., 1997: Choroby zakaźne kotów.; Frymus T., 1999: Choroby zakaźne psów.; Frymus T., 2005: Wirusowe, bakteryjne, grzybicze i prionowe choroby kotów.; oraz jako współautor, 2018: Canine Infectious Diseases – Self-Assessment Color Review, pod red.: K. Hartmann, J. Sykes, CRC PRESS.

Dr Xavier Lévy rozpoczął swoją specjalizację od stażu w zakresie chorób wewnętrznych i chirurgii psów i kotów w Alfort Vetschool w 2003 roku. Następnie odbył rezydenturę w zakresie rozrodu pod nadzorem Alaina Fontbonne'a i równolegle był zaangażowany jako klinicysta w dziedzinie urologii-nefrologii na wydziale medycyny szkoły weterynaryjnej w Alfort do 2007 roku. W 2006 roku został szefem CERCA (Center of Research and Clinics in Small Animal Reproduction, ENVA). W 2007 roku został dyplomowanym lekarzem ECAR. Został wybrany (2010) do European Board of Small Animal Reproduction (EVSSAR). Dr Levy jest prezesem French Veterinary Society of Small Animal Reproduction, Breeding and Genetics od 2012 roku (GERES, AFVAC). Jest członkiem Rady Rozrodu Francuskiego Związku Kynologicznego. Od czasu swojej rezydentury jest głęboko zaangażowany w badania kliniczne, takie jak planowe cesarskie cięcie, diagnostyka prostaty, markery krwi BPH (test ODELIS CPSE®), inseminacja domaciczna dzikich kotów (CRESAM), chirurgia pediatryczna psów i kotów i rozród. W 2008 roku nawiązał współpracę z dr Mimouni (byłym przewodniczącym GERES) i stworzył pierwszy prywatny ośrodek zajmujący się rozrodem i pediatrią psów i kotów w południowej Francji (CRECS). Nadal jest bardzo zaangażowany w edukację lekarzy weterynarii poprzez stronę internetową (www.vetreproduction.com), nauczanie we francuskich szkołach weterynaryjnych oraz regularne wykłady/warsztaty we Francji i Europie.

Absolwent Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze i Klinice Chirurgii macierzystej uczelni od chwili ukończenia studiów. Specjalista chirurgii weterynaryjnej, na co dzień pracujący jako klinicysta-chirurg. Autor oraz współautor licznych artykułów i doniesień kongresowych oraz uczestnik wielu projektów naukowych. We współpracy z wiodącymi chirurgami medycyny człowieka wprowadził do medycyny weterynaryjnej sprawdzone oraz opracował nowe laparoskopowe techniki operacyjne.

Dr Tal wykłada na Wydziale Nauk o Zwierzętach nowopowstałego Uniwersytetu Tel-Hai, jest także kierownikiem Katedry Rozrodu Małych Zwierząt Szkoły Medycyny Weterynaryjnej Koret na Uniwersytecie Hebrajskim. Uzyskała tytuł licencjata (1987) z biologii na Uniwersytecie Hebrajskim, lekarza weterynarii (1992) na Uniwersytecie w Guelph, dyplom specjalisty rozrodu zwierząt w American College of Theriogenologists (2011) i European College for Animal Reproduction (ECAR, 2014) oraz doktorat na Uniwersytecie Hebrajskim (2022). Jej obecne obszary badawcze obejmują okres ciąży/okołoporodowy u psów (głównie płyn płodowy) i okres szczenięcy (ze szczególnym uwzględnieniem zespołu słabego szczenięcia), rozród dzikich zwierząt jako podstawę ochrony gatunków, głównie wydry euroazjatyckiej i wykorzystanie Technik wspomaganego rozrodu u nietoperzy. Dr Tal jest byłym przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej ECAR i członkiem Izraelskiego Stowarzyszenia Lekarzy Weterynarii, sprawuje także nadzór nad studentami studiów podyplomowych na obu uniwersytetach.